Het politieke debat over het Woonakkoord (17 december 2013) resulteerde in een toezegging van de minister voor Wonen en Rijksdienst, Stef Blok, om “voor eind 2014 te komen met een uitwerking van de wooncoöperatie, een vorm van zelforganisatie van kopers en huurders gericht op gezamenlijke doelen, als nieuwe vorm van toegelaten instelling met een wettelijke basis, al dan niet binnen de structuur van de huidige sociale huursector”. Mijn inzet – de inzet die uiteindelijk tot deze toezegging heeft geleid – is dat we bouwen aan een fundamenteel ander woonstelsel; een stelsel waarin huurders niet zitten opgesloten in de sociale huursector, maar zich daadwerkelijk kunnen verzelfstandigen door zelf initiatief te kunnen nemen. In een tijd waarin het wonen wordt geliberaliseerd, waarin er grote delen van de sociale woonvoorraad dreigen te worden verkocht aan commerciële partijen, moeten huurders de kans krijgen om te ontsnappen, om het heft in eigen hand te nemen. In het nieuwe woonstelsel zijn burgerinitiatief en zelfbeheer voortaan het uitgangspunt. Lees verder →

Opiniepagina’s worden overvoerd met opiniestukken en dat is maar goed ook. Want het denken wordt niet alleen gescherpt door het schrijven van stukken, maar ook door de reactie(s) erop; dat noemen we een debat. En uiteraard is het zo dat redacties van opinierubrieken streng moeten selecteren. Ik heb daar begrip voor.

Soms roept een opiniërend verhaal (extra) vragen op, bijvoorbeeld als de schrijver ervan een direct betrokkene is van datzelfde verhaal, en tegelijkertijd een schijn van afstand weet op te bouwen. Dat geldt voor de column van Wouter Bos, die op 3 april in De Volkskrant verscheen. Hij was de betrokkene die het debat over de verkiezingsnederlaag van de PvdA, met zijn column, op handige wijze weet af te buigen van wat één van de oorzaken van die nederlaag zou kunnen zijn, namelijk de inhoud van het door hem opgestelde regeerakkoord. Het was die overweging waardoor ik mij genoodzaakt voelde om een reactie te schrijven op zijn column ‘Na de nederlaag’. Lees verder →

Soms kan je van verbazing van je stoel vallen. Dat overkwam mij tijdens de lezing van de column van Wouter Bos in De Volkskrant van 3 april jl. – titel: ‘Na de nederlaag’ – over de verkiezingsnederlaag van de sociaaldemocraten in Nederland en Frankrijk. Met een soepele pen kwam hij, met een paar groffe tussenstappen, tot de conclusie dat het onvermijdelijk is dat regeringen waar sociaaldemocraten deel van uitmaken en die zich geconfronteerd zien met forse begrotingstekorten en dus grootschalige bezuinigingen een verkiezingsnederlaag tegemoet kunnen zien. En wanneer critici daags na de verkiezingen klaarstaan om, op basis van een “lokale analyse”, hun eigen gelijk te halen en vragen om maatregelen, hebben zij het duidelijk niet begrepen. “Falend leiderschap, mislukte campagnes en gebroken beloften” zijn slechts “goede verhalen”, maar getuigen volgens Bos van weinig inzicht in de wérkelijke oorzaak. Nee, het gaat om een groter, internationaal verhaal: “sociaaldemocraten in allerlei landen zijn al jaren op zoek naar het nieuwe verhaal, dat midden- en lagere inkomens in splijtende tijden opnieuw met elkaar moet verbinden.” Lees verder →

Vandaag, 28 maart 2014, viert de Huurdersfederatie Zuidoost Drenthe – een overkoepeling van 33 huurdersorganisaties, die opkomt voor de belangen van huurders uit de gemeenten Emmen, Borger-Odoorn en Coevorden – haar 40-jarig bestaan. Ook neemt voorzitter Ab Haak, met wie ik in de Woonbond samen mocht werken, afscheid van de Huurdersfederatie. Dat gebeurt met een congres, waar ik – op afstand – een bijdrage aan mocht leveren.

In mijn bijdrage ga ik in op de (nog altijd) onevenwichtige relatie tussen huurders en verhuurders. Het lijkt wel alsof we, volstrekt tegen de heersende tijdsgeest in, denken dat huurders niet in staat zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor de eigen woon- en leefomgeving. De huurder wordt ‘verzorgd’, en dat maakt het verschil tussen huur en koop – waarbij alle risico’s voor de koper zijn – bijna onoverbrugbaar. Lees verder →

Een persoonlijke boekrecensie

Zaterdag 8 maart mocht ik van Henk Mulder, wethouder Duurzame Ruimtelijke Ontwikkeling in Almere, het eerste exemplaar van het boek ‘De democratie van het zand; bouwen in het Homeruskwartier van Almere’ in ontvangst nemen. Schrijfster Corine Koole schreef een uitgebreid inleidend essay, gevolgd door een serie interviews met mensen die hun eigen woning bouwden in Homeruskwartier in Almere Poort; fotograaf Ralph Kämena, die in de loop der jaren veel van Almere heeft gefotografeerd, gaf de geïnterviewden ook een gezicht. Lees verder →

Op 8 maart krijg ik het eerste exemplaar van het boek ‘De democratie van het zand; zelf bouwen in het Homeruskwartier van Almere’ – geschreven door Corine Koole, met foto’s van Ralph Kämena – uitgereikt van Henk Mulder, die mij in maart 2013 opvolgde als wethouder Duurzame Ruimtelijke Ontwikkeling in Almere. De boekpresentatie valt samen met de opening van de nieuwe Kavelwinkel en de verkoop van dertig nieuwe kavels in Almere Poort. Voor mij is het een bijzonder moment. Het boek toont het resultaat – hoewel geen eindresultaat; eerder een tussenstand – van een proces dat in 2006, eigenlijk direct na mijn aantreden in Almere, is ingezet: een radicale breuk met de traditionele, grootschalige manier van gebiedsontwikkeling, en in plaats daarvan een preferente positie voor burgers die zélf vorm en inhoud willen geven aan hun eigen woon- en werkomgeving. Lees verder →

Hoewel de huizen inmiddels verlaten zijn – klaar om gesloopt te worden – prijkt op de hoek van de Abraham Boemaertstraat en de Van Dijckstraat nog altijd het reliëf ‘Reconstructie Teniersstraat’, een negatief van een verdwenen straatbeeld, in 1987 gemaakt door kunstenares Berry Holslag. Zij maakte het kunstwerk in opdracht van het Haags Gemeentemuseum (lees: het Volksbuurtmuseum, dat toen in de Schilderswijk was gevestigd), met als doel de geschiedenis en het karakter van de Schilderswijk ook na de Stadsvernieuwing levend te houden. Met het eventueel verdwijnen van dit kunstwerk verdwijnt ook de vanzelfsprekendheid van de oude Schilderswijk, de volksbuurt zoals die vijftig jaar terug nog in volle glorie bestond. ‘Red de Schilderswijk’ is daarom mijn oproep, want dit kunstwerk verbeeldt meer dan enkel de vroegere Teniersstraat; het laat op concrete maar tegelijkertijd abstracte wijze – niet beklemmend of kunstmatig optimistisch – zien hoe de wijk vroeger functioneerde. Lees verder →

‘Senator Adri Duivesteijn over de PvdA, wonen en zijn dodelijke ziekte’ is de titel van het portret dat vandaag, 22 januari 2014, in Vrij Nederland verscheen. Aan het portret gingen enkele intensieve inhoudelijke gesprekken met de auteurs, Max van Weezel en Jaco Alberts, vooraf. Vervolgens is het altijd de vraag hoe je ideeën en gedachten worden neergeschreven; of de tekst je bedoelingen ook werkelijk weerspiegelt. Lees verder →