Foto’s

De Bakhuizenstraat in de Schilderswijk

Bakhuizenstraat

De straat en de woning waar ik in de Schilderswijk opgroeide was de Bakhuizenstraat 62 (aan de rechterkant ter hoogte van de lantaarn). Mijn ouders hadden het pand (twee pakhuizen en twee woonverdiepingen) in 1956 voor 8000 gulden gekocht. De Bakhuizenstraat lag dicht bij de Haagse Markt aan de zijde van het Hobbemaplein. Het bijzonder aan de woning was de breedte-ligging waardoor zowel de voor- als achterkamer aan de voorkant van de straat  lagen. Door de zuidligging was het in de woning altijd licht. Voor mij is wonen dus sterk verbonden met het licht. Aan het einde van de Bakhuizenstraat bevond zich de broodfabriek van de Coöperatie de Volharding. Voor mij had de markt en de broodfabriek de magie zoals Roald Dalh deze in zijn ‘Sjakie en de chocoladefabriek’ heeft beschreven. Iedere dag opnieuw straalde de fabriek nieuwe energie uit en kwamen de broodgeuren van versgebakken brood je tegemoet. Op de markt kon ik urenlang gefascineerd kijken naar de kooplieden die met spannende verhalen hun koopwaar aan de man brachten. Achter in de straat zien wij twee de schoorstenen  van de vuilverbranding die toen nog in de Regentessebuurt stond. De Bakhuizenstraat is in mijn wethoudersperiode, tot grote verdriet van mijn vader, gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouwwoningen. Als ik heel eerlijk ben….. alle inspanningen ten spijt de sfeer en de architectuur is minder karakteristiek dan de oude straat.

Schilderswijk anno 1980

Vanaf 1973 woonde ik in de Van Dijckstraat 208, in het hartje van de Schilderswijk. Ook hier rukte de stadsvernieuwing op. Onvermijdelijk was de sloop van deze straat. eerdere renovatieprojecten hadden al laten zien dan het oplossen van de problemen met het grondwater een onbetaalbare aangelegenheid was. Vocht beleef hierdoor binnendringen in de woningen en taste het woonklimaat ernstig aan. De woon- en leefsituatie werd met de dag erger. voor mij reden om een dagboek bij te gaan houden.Voor de illustraties van dit dagboek maakte ik foto’s die het dagelijks leven weergeven. Woord en beeld zouden door mij gepubliceerd worden om het debat over de onleefbare toestanden in de oude wijken van binnenuit in beeld te brengen. De beelden spreken voor zichzelf. het is nooit meer – spijtig genoeg- gekomen tot de publicatie van dit dagboek omdat ik op 3 november 1980 gekozen werd door de gemeenteraad tot wethouder Ruimtelijke Ordening en Stadsvernieuwing. Nu kon ik zelf aan de slag om de wijk weer leefbaar te krijgen. Bekijk hier de volledige fotoreportage.

Woonbondsymposium ‘Doe-het-zelfbeer’

Op 21 juni vond in Arnhem het symposium ‘Doe-het-zelfbeheer’ plaats. Op verzoek van de Woonbond hield ik een inleiding, specifiek gericht op de wooncoöperatie als onderdeel van een zichzelf organiserende samenleving.

‘Adri Duivesteijn en het woonakkoord’

Op 28 januari 2014 werd de fotoserie ‘Adri Duivesteijn en het woonakkoord’ van fotograaf Martijn Beekman bekroond met de categorieprijs ‘binnenlands nieuws, serie’ van de Zilveren Camera 2013. Beekman bracht de dag en avond waarop de Eerste Kamer debatteerde over de Wet maatregelen woningmarkt 2014 in beeld (17 december 2013).

Adri Duivesteijn

IkbouwmijnhuisinAlmere

IbbA

Floriade

Rotterdam Maaskant Prijs

Labyrismen, Constant Nieuwenhuys

Alle ‘kopafbeeldingen’ op deze website zijn van de kunstenaar Constant Nieuwenhuys (1920-2005). Hij is een belangrijke inspiratiebron geweest voor mijn visie op de stad. Daarin sprak mij vooral aan hoe hij aankeek tegen de dynamiek die juist het dagelijks van het leven van een diverse stad mee zich mee brengt .

Gevarieerd

 

De Wooncoöperatie

Impressies vanuit het Congres ‘De Wooncoöperatie, dat zijn wij’ – op 9 juni 2016, in Pakhuis De Zwijger in Amsterdam. Het congres kan worden aangemerkt als het eerste ‘officiële’ congres dat is gehouden nadat het fenomeen wooncoöperatie deel is geworden van de nieuwe Woningwet 2015. De organisatie van het congres was in handen van Platform 31 dat van het ministerie van BZK de opdracht kreeg om n.a.v. de motie Duivesteijn C.S. in de Eerste Kamer die vroeg inhoud te geven aan een actieprogramma ter stimulering van de gedachte achter de Wooncoöperatie. Op het congres gaf minister Blok aan de Wooncoöperatie in het vervolg te beschouwen als ‘natuurlijke personen’ hetgeen het mogelijk maakt voor de woningcorporaties om bij de overdracht van woningen kortingen te verstrekken tot 50% van de taxatiewaarde. Hiermee is een volgende stap gezet in het opbouwen van een non-profitsector in het wonen gerund door de bewoners zelf.