CD WHISPERING WOODS van AGARTHA, een uitzonderlijke muziekervaring

Agartha - dennis winter

The album “Whispering Woods” is dedicated to Willemina Sara van der Hoek. 27-2-1952 – 18-12-2017 Thank you for your endless love and inspiration your love will ring forever wherever you may be. “Your love is key.” Dennis L. Winter

In een tijd waarin onze muziekervaring gedomineerd wordt door een vaak  commerciële programmering van muzieklabels en radiostations, is een echt spontane muziekbeleving een bijzonderheid. En dat terwijl het juist deze ervaringen zijn die je plotsklaps kunnen meenemen naar een ander universum. Afgelopen 24 november mocht ik zo’n ervaring ondergaan. Mijn partner en ik waren uitgenodigd op het Landgoed Zuylenstein, om de presentatie mee te maken van de cd ‘WHISPERING WOODS’ van het muziekgezelschap AGARTHA onder leiding van Dennis Winter. Het zou een begin worden van een betoverende muziekavond en een warme herinnering aan Wil van der Hoek.

In het selecte gezelschap (ca. 25 personen) waren veel stadsvernieuwers die elkaar in de jaren zeventig en tachtig, in de strijd voor het herstel van onze steden, hadden gevonden. Wil van der Hoek was een van die veteranen van de Nederlandse stadsvernieuwing die actief waren in oude wijken in onze steden. Waar ikzelf actief was in Den Haag, was Wil van der Hoek dat in Rotterdam. En terugkijkend, hebben wij een mooie tijd gehad met resultaat. Wie kan zich nog de verpaupering van oude wijken voor de geest halen nu deze weer een prominent deel van onze steden zijn geworden? Later werden Wil van der Hoek en ik opnieuw bondgenoten in Almere. Hier ging het om een heel andere strijd. Almere was bij uitstek de stad die werd gemaakt door de min of meer anonieme opdrachtgevers van de woningcorporaties en projectontwikkelaars. Samen hebben wij ons ingezet om de bewoners van de stad het recht te geven nu het wonen zelf vorm te geven. Waar het ons in de stadsvernieuwing ging om ‘inspraak en zeggenschap’ stond nu de ‘zeggenschap en zelfbeschikking’ van het wonen centraal. In het programma IKBOUWMIJNHUISINALMERE, hebben inmiddels honderden huishoudens hun eigen huis kunnen bouwen. Na haar Almeerse periode vertrok Wil van der Hoek naar Den Haag (mijn woonplaats!) waar onder haar leiding het programma IK BOUW IN DEN HAAG tot stand kwam. Het gaf veel Hagenaars de kans hun eigen huis te bouwen. Helaas was het Wil, als gevolg van een ongeneeslijke ziekte, niet gegeven om haar werk af te maken. Zij overleed nu bijna een jaar geleden op 18 december. Wil van der Hoek was getrouwd met de componist Dennis Winter. Het was Dennis Winter die ons uitnodigde om samen met zijn muziekensemble AGARTHA, de presentatie te vieren van hun CD ‘WHISPERING WOODS’. De dertien composities op de CD, van de hand van Dennis Winter, zijn opgedragen aan Willemina Sara van der Hoek.

Het was deze avond die mij, maar ik denk ook de andere gasten, een uitzonderlijke muzikale beleving zou gaan brengen. Het gezelschap, werd door de vier muzikanten in de elegante Orangerie van het Landgoed Zuylenstein, meegenomen in een muzikale reis die zich nauwelijks onder woorden laat brengen. Zeker is, dat het een feeërieke ervaring was waarin je je even waant in een van die landhuizen, waar de heer (of was het vrouw) des huizes je verrast met heerlijke kamermuziek. Met minimale middelen en buitengewoon ingetogen speelden Anneloes Hobé (alt hobo), Ivan Nogueira (cello), Hendrikje Soethout (vleugel) en Dennis Winter (percussionist) tien van de dertien composities van de CD. De muziek van Dennis Winter straalt een mooie serene rust uit. Ja, het brengt een combinatie van mystiek en romantiek in de kamer. Vrijwel altijd is zijn muziek ingetogen (3. Water Balance), ook wanneer zij uitbundig ‘dreigt’ te worden (9. Village Man – 13. Chambre Noire). Het is die ingehoudenheid, die bijna filosoferende rust, het altijd weer poëtische dat je meeneemt naar een ander universum (4. Modern Rituals, 6. Onise, 7. June in December). Terecht is het nummer 8, ‘Whisperings Woods’, de titel van de CD. Ik vul het al luisterend voor mijzelf in: de vogels van het bos, het schemerlicht door het bladerdak, zachtjes knisperende bladeren, het ruisen van de takken en een warme vochtige lucht die – bijna beschermend – als een sensatie om je heen hangt.

Bijzonder is het om de patronen in de muziek van Dennis Winter te ontdekken. De dominantie en ingetogenheid van de alt hobo dan wel de cello. De vleugel die eigenlijk altijd ondersteunt, maar soms in stilte het initiatief overneemt en weer teruggeeft. Het is mooi hoe de vier muzikanten, of moet ik hier zeggen: de instrumenten, afzonderlijk een hoofdrol krijgen in een compositie die in zichzelf, altijd weer, één en ondeelbaar blijft. Iets dat nadrukkelijk ook het geval is in Love Paradox (11), waarin Dennis Winter het begin van zijn relatie met Wil van de Hoek, de stadsvernieuwer en de componist, beschrijft. Het is als in een tango, waar twee mensen, de aantrekkingskracht van elkaar ervarend, om elkaar heen draaien. Dat zij elkaar gevonden hebben, ‘Your love is key’, laat deze CD intens voelen.

Vaak merk ik, luisterend naar muziek van bijvoorbeeld Philip Glass, Chilly Gonzales (Solo Piano I, II, III), Chopin (Noturnes) of Satie (Gnossiennes/Gymnopédies), dat ik op zoek ga naar de stilte in de muziek. Het is deze rust in muziek, die mij het meeste aanspreekt en mij letterlijk nieuwe ruimte geeft. Zonder voorbehoud kan ik zeggen, na velen malen te hebben geluisterd naar de composities van Dennis Winter op de CD WHISPERING WOODS, dat het de stilte is die mij in zijn muziek aanspreekt. Het is daarin zijn innerlijke rust die mij inspireert en mij telkens nog indringender laat luisteren. De stilte in de muziek van AGARTHA verdient het om gehoord te worden. Zonder voorbehoud, zeg ik dat dan ook, neem even de rust om te luisteren. Naast het genot krijgt u er veel ruimte voor terug.

Voor informatie over de muziek van AGARTHA kunt u schrijven naar dennis@majazzu.com

Adri Duivesteijn, Den Haag, 7 december 2018