Categorie archief: Overig

Inbreng bij de Herzieningswet toegelaten instellingen volkshuisvesting

MotieVandaag (10 maart 2015) behandelt de Eerste Kamer een voor het sociaal woonstelsel belangrijk wetsvoorstel. Het is een wetsvoorstel dat de ontwikkeling van de sociale huursector in de komende jaren in de meest directe zin zal gaan beïnvloeden. De vraag is of het wetsvoorstel vooral een standstill symboliseert; of het een repressieve reactie is, van de politiek op de gedragingen van de sociale huursector, of dat er met deze wet daadwerkelijk ruimte ontstaat voor een modern woonstelsel dat dienstbaar is aan de burger.

Om die vraag te beantwoorden, ben ik in mijn bijdrage op een drietal aspecten ingegaan. Ik startte met een korte terugblik op de verzelfstandig van de sociale huursector. Vervolgens ging ik in op het voorliggende wetsvoorstel. Tenslotte heb ik stilgestaan bij de gewenste ontwikkelingsrichting van ons woonstelsel binnen onze huidige samenleving, en bij de rol die de sociale huursector daarin zou kunnen en moeten vervullen.

Lees hier mijn volledige bijdrage; lees hier de bijbehorende – aangenomen – motie.

Een brief inzake de vrije artsenkeuze

VKOp 16 december 2014 werd de ‘Wijziging van de Wet marktordening gezondheidszorg en enkele andere wetten’ (33 362) in de Eerste Kamer behandeld. Onderdeel van die wet is de vrije artsenkeuze. Samen met PvdA-senatoren Marijke Linthorst en Guusje ter Horst stemde ik tegen dit wetsvoorstel.

In de uitzending van Tros Kamerbreed van 20 januari over deze kwestie, verwees de fractievoorzitter van de VVD, Halbe Zijlstra, in een discussie met de fractievoorzitters van het CDA en de SP, een paar keer naar de brief van ondergetekende, die in de ochtend van 18 december 2014 mede namens de andere senatoren aan de vice-premier, Lodewijk Asscher, is aangeboden. De brief sluit af met het verzoek de inhoud van die brief “in te brengen in het overleg met Diederik en je collega’s in het kabinet”. Zijlstra verklaardat dat hij op grond van de inhoud van de brief de verwachting had dat de drie senatoren zouden instemmen met nieuwe voorstellen van het kabinet. In de brief heb ik nadrukkelijk onze inhoudelijke positie bepaald, en aangegeven dat wij niet op voorhand onze steun voor komende wetgeving kunnen uitspreken; “dat is naar onze bescheiden mening een staatsrechtelijk niet juiste gang van zaken”. Door de discussie die thans over de brief is ontstaan, en het feit dat er vanuit verschillende kanten is aangedrongen op openbaarmaking ervan, voldoe ik – om ieder misverstand te voorkomen – hierbij aan dit verzoek. Lees verder

Een eerste reactie op het eindrapport van de Parlementaire Enquêtecommissie Woningcorporaties

B1NLuaMIIAEkAZ5Veel vertegenwoordigers van woningcorporaties en huurdersorganisaties zullen hebben uitgekeken naar de presentatie van het eindrapport van de Parlementaire Enquêtecommissie Woningcorporaties. Dit rapport is immers medebepalend voor de toekomst van deze sector. Hoe groot is de aanklacht, wie zullen er verantwoordelijk worden gehouden, wat zal de toekomst zijn? Is dat een kleine sociale huursector, die is teruggebracht tot sec de doelgroep? Komt er een democratisering van de sociale huursector, waardoor de huurders écht in beeld komen of zal de marktwerking nog verder worden doorgevoerd? Het zijn vragen die de sociale huursector nu al lange tijd bezig houden, en op 30 oktober was het dan zover.

Voor sommigen is het niet alleen een actueel maatschappelijk vraagstuk, maar betreft het de eigen existentie. Dit zijn personen die, in de afgelopen twintig jaar, veel invloed hebben gehad op de structuur van de sociale huursector, en ze zijn er (mede)verantwoordelijk voor dat deze sector het draagvlak binnen de Nederlandse politiek is kwijtgeraakt. Zelf heb ik één van de personen die een dominante rol heeft gespeeld in het publieke debat over de volkshuisvesting. Voor mij vertegenwoordigt de presentatie van het rapport van de Enquêtecommissie dan ook een terugblik op mijn eigen inbreng; het is als een spiegel van mijn eigen inzet, en roept voor mij de vraag of ik mijn tijd – in mijn werkzame leven – wel goed heb besteed. Lees verder

Koplopersgroep programma Wooncoöperatie van start

Oosterpark-assen-gr-1411574070In de zomer van 2014 is Platform31 gestart met het programma ‘Nieuwe kansen voor de Wooncoöperatie’. Doel is om de ontwikkeling van het wooncoöperatiemodel in Nederland te stimuleren met enerzijds kennis en anderzijds praktijkprojecten. Platform31 constateert nu dat “de afgelopen maanden is gebleken dat het idee van de wooncoöperatie aanslaat in Nederland. In een tijd dat woningcorporaties onder druk staan, toegang tot hypotheken lastiger is geworden en de particuliere sector klein blijft, zoeken veel partijen naar een alternatief. Dit zijn zowel burgers die als huurder of koper meer keuzes willen als instituties die behoeften signaleren en daar graag op aansluiten.” Lees verder

In Memoriam John Duivesteijn 1949-2013

Mijn broer John, een inspirerende Schilderswijker

ByXOW0xIgAAU2NzGisteren, 24 september 2014, was het een jaar geleden dat mijn broer John Duivesteijn aan de ziekte ALS is overleden. Hij werd geboren op 4 juni 1949, in de kelder van de Statenlaan 144, onder de schoenmakerij van mijn ouders. Hij was de eerste met wie ik, als tweede in een gezin van tien kinderen, mijn leven deelde. Samen groeiden we op in de Schilderswijk, in een huis, in een kamer vol licht. Twee verschillende werelden, twee totaal verschillende karakters. John was, als oudste, de bedachtzame. Hij straalde rust uit. Maar met zijn humor kon hij vlijmscherp zijn, en met zijn blik kon hij alles zeggen. Muziek heeft hem van begin af aan aangegrepen. Al vroeg luisterde hij naar wat voor mij – op dat moment – ondoorgrondelijke muziek was, zoals de blueslegende John Mayal. Het zou een eerste teken zijn voor de richting waarin hij zich later zou ontwikkelen. Lees verder

Schilderswijk-manifest, toegelicht bij Den Haag FM

Op 11 september was ik te gast bij Den Haag FM, onder meer om te spreken over het manifest dat ik onlangs – samen met Theo Monkhorst, Hanneke Gelderblom-Lankhout en Ram Ramlal – schreef naar aanleiding van de demonstraties in de Schilderswijk. Doel van het manifest was – en is – het gemeentebestuur op te roepen om te komen tot een gecoördineerd multicultureel beleid.

Lees hier het volledige manifest; lees hier andere artikelen over de Schilderswijk. Luister hier naar het interview.

 

De wettelijke verankering van de Wooncoöperatie is bijna een feit, maar wat is een Wooncoöperatie?

FotoEindelijk is het zover; de Wooncoöperatie lijkt er nu echt te komen. Eerder deze week berichtte de minister voor Wonen en Rijksdienst, Stef Blok, dat hij de Wooncoöperatie een plek geeft in het woonbestel. Het is voor het eerst sinds 1901 dat er in de Woningwet een mogelijkheid voor lagere inkomensgroepen komt, om zelf inhoud te geven aan het eigen wonen. Daarmee wordt een begin gemaakt met een sociaal woonstelsel, waarin het niet langer de goedwillende bestuurders van de – aanvankelijk op charitas gebaseerde en later geprofessionaliseerde – woningcorporaties zijn, die exclusief de dienst uitmaken (en die zichzelf daar goed voor belonen). Nee, in de Wooncoöperatie wordt het de bewoner zélf die, samen met zijn of haar medebewoners, beslist hoe de woon- en leefomgeving z’n vorm krijgt. Zo verschuift de zeggenschap stap voor stap naar de doelgroep: de (huidige) huurders. Deze vorm van zelforganisatie is in veel landen volkomen vanzelfsprekend, maar in Nederland hebben woningcorporaties een monopoliepositie als het gaat om de huisvesting van de lagere inkomensgroepen. Maar vanaf 1 januari 2015 valt er voor ook hier wat te kiezen; kiezen tussen koop en huur, tussen verzorgd worden en voor jezelf zorgen. Iedereen kan dit voortaan zelf gaan bepalen. En deze vrijheid, daar gaat het om bij dit wetsvoorstel. Niets meer en niets minder. Lees verder

De Schilderswijk is de spiegel van ons toekomstig bestaan

1Het was november 1980. Ik stond op het punt mijn dagboek uit te brengen, over de ontberingen die onderdeel waren van het dagelijks leven van de bewoners van de Haagse Schilderswijk. Grote delen van de wijk verkeerden in een erbarmelijke staat, en de (on)leefbaarheid was schrijnend. Het leidde tot heftige discussies en tal van conflicten tussen de bewoners en het gemeentebestuur. Toch leek de noodzaak van een vernieuwing van de Schilderswijk maar niet ten volle tot het stadsbestuur door te dringen. Om mijn argumenten – als actieve bewoner en als gemeenteraadslid voor de PvdA – kracht bij te zetten, was ik begonnen met het bijhouden van een dagboek. In dit dagboek beschreef ik gedetailleerd wat wij als bewoners van een heuse krottenwijk allemaal moesten ondergaan; hoe abnormaal ons dagelijks leven eigenlijk was. In die tijd woonde ik in de Van Dijckstraat, in het hart van de Schilderswijk. De woning zelf was ruim en prettig. Oud en versleten uiteraard, maar van binnen – zoals men dat in die tijd uitdrukte – een ‘paleisje’. Maar vanaf het moment dat ik mijn voordeur uitstapte, kwam ik in een andere wereld terecht. Daar was de verpaupering alom vertegenwoordigd, met dichtgespijkerde panden en braakliggende terreinen waar allerhande vuil werd gestort en er tegelijkertijd kinderen speelden. Op enkele bomen op het binnenterrein van het fameuze Oranjeplein na, was groen geen onderdeel van de publieke ruimte. Samenvattend kon je de Schilderswijk omschrijven als vervallen, vervuild en vooral: zonder waardigheid.

En omdat woorden, zoals ik eerder had gemerkt, blijkbaar niet genoeg tot de verbeelding spraken, was ik naast het schrijven ook begonnen met het fotograferen van mijn directe woon- en leefomgeving. Mijn dagboek zou, zo nam ik mijzelf voor, niet alleen in woord maar vooral ook in beeld een niet te ontkennen bewijs van de chaos vormen, die een groot deel van de Schilderswijk op dat moment was. Lees verder